Πέμπτη, 15 Νοεμβρίου 2007

μια λέξη μόνο

με την γραμμένη κίνηση στα πόδια και στα χέρια
κλωνάρια ελιάς κισσού και γεροπλάτανου
σελίδες χορού αέναου στοιχειώνεις...

διόνυσος θεός ακροβατώντας μέθη
μα απολλώνιο δωρίζει φως ισορροπία
γι'αυτό σε βάφτισα κρήτη της γης μου
και καπετάν μιχάλη...

είναι που δεν ξόφλησες τόσους πυκνούς αιώνες
τους τραγικούς προγόνους σου κι ακόμα τους πληρώνεις
ύβρη πλοκή κορύφωση και ειρωνεία
γι'αυτό αρχέγονο σε γνώρισα...

είναι που τον πνιγμό κατάματα κοιτάς υπνωτισμένος
μα στα ψηλά εκτινάζεσαι με δύναμη το γέλιο
γι'αυτό σε παραδέχτηκα ελπιδοφόρα νίκη...

είναι που αντιστέκεσαι και της αγάπης τάζεις
δείχνοντας στις παλάμες σου σημάδια απ'τα καρφιά σου
για αυτό σε ονειρεύτηκα
μια λέξη μόνο
εσένα...

6 σχόλια:

Σωκράτης Ξένος είπε...

φωτεινό σκοτάδι
αφήνω κατά μέρος το κιάλι των υπερύθρων
δεν το χρειάζομαι

ΙΠΠΟΛΥΤΗ είπε...

ξένε μου
που τώρα αλλιώς σε ορίζω
φτερούγισε ένα χτύπο η καρδιά
εκεί που στο σκοτάδι
πίκρα κέρασες
ξανά να μας φωτίσεις

να είσαι μες την αγάπη...

Σωκράτης Ξένος είπε...

"φίλιον χείλι
εξέπεμψε σήμα
καλού δρόμου
και ασμάτων
δε μένει
παρά
τον κουμπαρά να σπάσεις
των ήλιων χρησμών
των μελιταίων νομισμάτων..."

vel... είπε...

Μια λέξη μόνο... εσένα... πολύ τρυφερό... Το όνειρο δε χωρά δεύτερη εξάλλου... Όμως, μου αρέσει έστω και μέσα σε αυτό να αντιστέκεται ο "εσένα"

Καλημέρα Ιππολύτη :)

ΙΠΠΟΛΥΤΗ είπε...

θυμάσαι που στο 'λεγα;
πάντα κάποιος ήλιος
πίσω απ' τα σύννεφα σε περιμένει...
παράδωσε του σκότους τα κλειδιά
και εγέννετο φως

vel... είπε...

Καλά τι έγινε ή έκανα σήμερα;;; Ούτε κι αυτό στάλθηκε; Τέσπα... Γράφεις όμορφα Ιππολύτη. Μα μη με ρωτάς τι σχόλιο έγραψα το μεσημέρι γιατί δε θυμάμαι :)